 |
|
|
|
|
|
|
|
 |
Korte stukjes
Hieronder vind je enkele fragmenten uit het boek ‘Wie ben je eigenlijk’.
Deze korte fragmentjes die Ingeborg schreef
zijn er om van te genieten,
dus lees ze traag…
Als je me zegt,
Ik geloof niet in engelen
Dan raak je mijn vleugels,
Dan raak je mij.
Als je me zegt
Ik geloof niet in engelen
Dan vergeet je jouw draagkracht
Dan vergeet je wie je bent
Ik ben het licht
Jij bent het licht
Zullen we dansen?
Wat is er aan het gebeuren
in deze wereld
Weten we dan echt niet
dat er licht is op het einde
dat we dit allemaal voor niets leven
als we niet ontwaken.
wat is de zin van dit avontuur
als het enkel aankomt op overleven
op het verzamelen
van dingen die je niet nodig hebt,
waar je tijd mee verliest
en daarmee ook de essentie
over het waarom we hier zijn
het lijkt soms allemaal één grote waanzin
het begeren
het bewijzen
het ijdel streven
Jij spreekt over de hemel
Ik vraag me af
Is dit de hel
Waar de mist te dik is
om nog helder te zien
Waar de angst te groot is
om nog echt te vertrouwen
Ben ik de idealist
die nooit de tienerjaren ontgroeide
Ik heb iets met dat ideale
dat volgens mijn medemens niet bestaat
Ik heb iets met dromers
die bellen blazen op straat
Ik heb iets met de clowns
Ik heb iets met hun wijze snoet
Ik heb iets met hun hulpeloze blik
wanneer iets telkens weer fout loopt
tot het eind
de genialiteit wanneer het doek valt
FIN
Ik zwijg niet meer om geliefd te zijn
Ik spreek
om
liefde
te
zijn
Ik groet vandaag mijn goddelijkheid
Mijn wezen hier op aarde
Mijn wezen in de hemel
Ik zegen mijn naam
Ik zegen wie ik ben
En waardeer de gevoelens
die ik vandaag ervaar
Ik vergeef mezelf en anderen
Als dat me vredig maakt
Ik ben bewust van wat me blij maakt
en kies daar dan ook voor
Ik ben bevrijd bij elke ontmoeting
En ik spreek vandaag mijn waarheid
want die brengt me dichter bij wie ik ben
Want ik ben liefde en ik zie het plan
Dat zich vandaag openbaart
in het leven van elk mens
Ik waardeer mijn moederschoot,
de schoot die mij laat spelen
die geniet van het leven hier
Ik eer vandaag mijn weg
naar meer licht in mijn lichaam
Ik waardeer en integreer alles wat er is
Ik open mijn hart nog meer
zodat ik transparant ben
voor alle energie die niet meer past bij mij
Ik waardeer vandaag mijn wijsheid
en ik open mijn geest nog meer
Ik vind de kracht en ik heb de moed
Ik ken de vrede en het bewustzijn
Ik begin elke zin
van dit gebed met IK
Want als ik mezelf eer, mezelf heel maak
en verlicht
Dan heel ik iedereen rondom mij,
Mijn geliefden, mijn zielsgroep
Dit is het hogere plan
Van een nieuwe wereld
In een nieuwe tijd
Met meer liefde
IK ben vandaag bevrijd
Het is zo stil in mijn tuin
Kom even langs
Ga zitten
Sluit je ogen
En luister
Het is zo stil in jouw tuin
Jij: ‘ik ben een vogel voor de kat’
Ik zei niets
want ik twijfelde
Maar nu weet ik het zeker
Jij bent een vogel voor een vogel
Dus spreid je vleugels en laat je dragen
Vlieg je met me mee
Teveel om te vangen
In een huisje met een tuin erbij
Teveel liefde voor een vorm op aarde
Teveel vrij
Tevree
Te vrij
Ze leerde fietsen, dat meisje
Ze was 8 jaar en haar zusje zou het haar leren.
De fiets was te groot voor dat meisje van 8
En ze viel op de kiezelstenen.
Haar zusje leerde haar fietsen op een harde weg.
Toen ze viel besliste het meisje dat de aarde hard was.
Ze was 40 jaar, dat meisje van 8 toen ze dit verhaal herschreef.
De wereld is hard, als je fietst met een te grote fiets!
De wereld is hard, als je leert fietsen op een weg vol kiezels.
Leer fietsen op een grastapijt met een fiets op maat.
Leer fietsen met duizend witte ballonnen die je dragen als je valt.
Leer alles op maat en op de juiste tijd.
Op een zacht tapijt, met een fiets die bij je past en met veel meer liefde.
Meer liefde.
Meer liefde.
Dan is de aarde zacht.
Als een groen tapijt.
Als een strand.
Als een veld vol lavendel.
Alles op de juiste tijd, in zachtheid en vertrouwen.
Dan leer je fietsen door het leven.
In overgave, vertrouwen en vrede.
Ik wil alle sluiers laten verwijjnen en de puurheid van het licht zijn
Ik wil klanken zingen als de deva's en de engelen
Ik wil de boodschapper zijn van het goede nieuws
Van de eenheid en de thuiskomst
De Vereeniging die volgt
De verrukking voelen in elke cel in elk membraan
Ik wil genieten van het leven
Van de dans van dit bestaan om dan te leven
In alle leven en
Stil te getuigen dan alles er al is
Allang volbracht
Je hoeft nergens meer naartoe
Je kan het nergens vinden
Want de zoektocht houd je bezig
Alles is
Alles is
Ik wil openbreken
Neerhalen wat niet meer past
De strijder in mezelf overgeven
Ik wil de stilte vinden
Ik wil vernietigen en heropstaan
Zodat ik echt kan leven
Echt kan beestaan
Ik wil slaan op grote trommels
Zodat de aarde trilt
En al wat leeft kan voelen
Dat het is
Ik wil met al mijn waanzin
Vulkanen laten barsten
En dan stilstaan
Ik wil leven met open armen
En omhelzen
Elke passie
Elke strijd
Zodat ik ten volle kan proeven
Het verschil
Tussen bitterheid en zoet
Ik wil de eenheid zien in alles
Weten kennen en beleven
En dan niets meer
En dan niets meer
Ik wil genezen
Ik wil me voelen als een dolfijn
In de wereldzee
Ik wil zingen en bewegen
Op de stroom
Op het ritme van mijn bloedsomloop
Ik wil door te ademen licht verspreiden
In alles
Waar ik ook ben
Wat ik ook doe
Ik wil het allerhoogste nastreven
En dan niets meer
En dan stil
Ik wil stil zijn
Nu
En plots is er niets meer.
Je weet dat dat genoeg is.
Niets
is méér dan je kan bedenken,
met een hoofd of met een hart
Niets is vol en ledig samen
Als er niets meer is dan
zijn
we
eindelijk
waar we al die tijd al waren
in éénheid en in leven
Eeuwig niets
Ben jij in mij